17 februari
O zoete spontane
aarde hoe vaak hebben
de
verlekkerde
vingers van
wellustige filosofen u geknepen
en
gepord
, heeft de ondeugende duim
der wetenschap in
uw
schoonheid gewroet . hoe
vaak hebben religies
u op hun knokige knieën genomen
en u geperst en
gebeukt opdat gij
goden
voort zoudt brengen
(maar
trouw
aan de weergaloze
sponde van de dood uw
ritmische
minnaar
hebt gij
hun slechts geantwoord met
lente)
E.E. Cummings
In: Raster, jaargang 2005, p. 123, vertaling Ko Kooman
Geef een reactie