16 september
Het wordt herfst
“Het wordt herfst,” zei ze
Met iets daarvan al in haar stem
Ze huiverde en keek naar me
Niet veel later ging haar tram.
Ze liet zich als ze ging nooit kussen
Een kushand dat was al
Een kushand met
De ruiten van de tram ertussen.
Door het park liep ik terug naar huis
En zag dat de herfst weer schitt’rend was
Door- en doornat kwam ik thuis
Waar ik een somber boek vol najaar las
Ik heb haar uit mijn hoofd gezet
Verdomd wat was het koud in bed.
Stef Ouderpand
Uit: Verzamelde verzuchtingen
Uitgeverij Pankow, Paramaribo 1992
Geef een reactie