• 21 mei

    Bücher
    Alle Bücher dieser Welt
    Bringen dir kein Glück,
    Doch sie weisen dich geheim
    In dich selbst zurück.

    Dort ist alles, was du brauchst,
    Sonne, Stern und Mond,
    Denn das Licht, danach du frugst,
    In dir selber wohnt.

    Weisheit, die du lang gesucht
    In den Bücherein,
    Leuchtet jetzt aus jedem Blatt -
    Denn nun ist sie dein.

    Herman Hesse
    (1918) Gevonden op: https://hhesse.de/gedichte/buecher/
    mei 21, 2025


  • 20 mei

    Naar Purmerend

    ik heb een kathedraal gezien op weg naar Purmerend
    ik zie altijd een buizerd op de weg naar Vloerzegem
    een slaperige buizerd op een hekje
    ik vroeg je hoe je dacht dat ik eruit zou zien als kerk
    en was bij jou toen we iets zagen als een polder
    en aan het einde van de weg
    het huis waar je geboren bent
    in Purmerend, in Purmerend
    en met jou op de waterwinplaats van
    de brandweer aan de Zaan
    ik at met jou een boterham met kaas uit zilverfolie
    ik was met jou op weg naar Purmerend waar je geboren bent
    vroom geknield hebt voor de altaarstukken van de keuken
    een dode kat gevist zag worden uit het Noord-Hollands kanaal
    dat voor je deur liep waar je later
    overheen moest met de pont
    dat niet ontstaan is maar bedacht
    zoals jij en je twee zusjes door je ouders zijn bedacht
    vanwege het café naast jullie huis
    dat heet Drie Zwaantjes.

    Hannah van Binsbergen

    In: Tirade. Jaargang 57, Van Oorschot, Amsterdam 2013
    mei 20, 2025

  • 19 mei

    ‘Paradise regained’

    De zon en de zee springen bliksemend open:
    waaiers van vuur en zij;
    langs blauwe bergen van den morgen
    scheert de wind als een antilope
    voorbij.

    zwervende tussen fonteinen van licht
    en langs de stralende pleinen van ’t water,
    voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
    die zorgeloos zingt langs het eeuwige water

    een held’re, verruk’lijk-meeslepende wijs:

    ‘het schip van den wind ligt gereed voor de reis,
    de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
    de morgen en nacht twee blauwe matrozen –
    wij gaan terug naar ’t Paradijs’.

    H. Marsman

    Uit: Verzamelde gedichten, Querido Amsterdam 1995

    mei 19, 2025


  • 18 mei

    De wereld is een fluit met zooveel duizend monden.
    En elkeen blaast zijn lied. En ’t maakt een droef geluid
    waarin ik niets van eigen klank heb weergevonden.
    En gij? Misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit
    en werd ge als ik weer feestlijk wandelen gezonden.

    Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete.
    ‘k Zag de Alpen, Vlaanderen en Straatsburg aan den Rijn.
    Ik heb bemind. Ik sloeg de trommel in veel stoeten.
    Ik pluisde in boeken die vol oude wijsheid zijn.
    Ik heb gezocht, zoo ’t kan, met handen en met voeten.

    En ’t slot? Ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel
    den troost van ’t eigen lied, wanneer ik stil gezeten,
    des avonds, op den hoogen berm een wijsje speel,
    niet voor ’t heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor ’t heden.
    Dat maakt me een blijden dag te meer. En dat is veel.

    Richard Minne

    Uit: Verzamelde gedichten, Van Oorschot, Amsterdam 1978
    mei 18, 2025


  • 17 mei

    het was al dagen mistig buiten
    –
    en ik had steeds slecht geslapen
    omdat ik aan het mantelzorgen was
    toen er ineens dat moment was
    op mijn vrije dag waarop ik niets hoefde
    en ik midden op de dag
    een serie over jeugdzorg keek
    –
    dat ik plots de tv uitzette
    vanwege een complete stilte
    de hele wereld was dood
    buiten was niets meer te zien
    zo alleen was ik nooit eerder
    –
    maar het voelde vredig en tijdloos
    als toen ik een zwerm puttertjes zag
    die uit een meidoornstruik vloog
    bij de uiterwaarden waar ik
    met mijn oude vader liep

    Rinske Kegel

    Gevonden op: https://meandermagazine.nl/2025/05/rinske-kegel-2/

    mei 17, 2025


  • 16 mei

    Het volmaakte

    Het volmaakte geluk,
    waaraan slechts duur ontbrak,
    dat onvolmaakt was,
    schoot door het huis, gilde,

    baande zich een weg naar de deur, brak uit
    en zette alles, de heldere morgen,
    op ontkiemen.

    Het was lente, en het was vroeg, en jij
    was dan de mooiste.
    Vogels zogen zich vol van de muziek
    die ergens vandaan kwam.

    Mark Boog
    Uit: Maar zingend, Cossee, Amsterdam 2013
    mei 16, 2025


  • 15 mei

    't Jonge, lelijke eendje

    Dan las ik weer van 't jonge, lelijke eendje:
    eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water;
    toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater,
    en gooide een jongen naar hem met een steentje;

    toen plaste hij rond met één bevroren beentje
    's nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later,
    bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater
    en kipje Kortpoot met 't verbrande teentje!

    En stilletjes werd 't kleine eendje groot;
    en vloog eens in een meer. Daar kwamen aan,
    drie zwanen, en hij zei: 'Pik me maar dood!'
    en boog naar 't water; en hij zag een zwaan.

    En 'k had altijd, wanneer ik 't sprookje las,
    een vreemd gevoel, dat 'k zelf zo'n zwaantje was.

    J.A. Dèr Mouw

    Volledig dichtwerk, Amsterdam G.A. van Oorschot 1986
    mei 15, 2025


  • 14 mei

    Foto

    Weemoed is een foto van voor twintig jaar.
    Familie, nog samen, nog gezond.
    Is toen. Met een lijst van nu errond.
    Het nu houdt het verleden bij elkaar.
    En omgekeerd. Want nu is maar even.
    Is opschrikken en vragen:
    waar waren we gebleven?
    Bij jou. In Die Dagen.

    Alles is ver. En de liefste dingen nog verder.
    Maar door het verleden wordt het bij elkaar
    gehouden, als schapen door een herder.

    Herman de Coninck
    Uit: Met een klank van hobo, Orion 1981

    mei 14, 2025


  • 13 mei

    Halte Rijks om middernacht

    Rups die kruipt en zich heeft
    ingewikkeld
    Nestvol doodskopvlinders
    nachtvluchtklaar:

    Cocon

    die opengaat

    Ach ach toch acherontia’s
    die onwennig
    flad
    de
    rend

    door open luiken
    op klokslag twaalf
    de geheimen van de nacht induiken:

    Squadron
    Het licht kruipt waar het maar kan gaan
    Lichtkogels schieten heen en weer
    steeds dieper in vijandelijk gebied
    Oost is Oost en West is West
    and tonight the twain shall meet:

    Foton
    Cocon squadron foton
    Cocon squadron foton
    Cocon squadron foton
    Cocon, cocon, cocon
    Foton, foton, foton
    Squadron, squadron, squadron

    Stef Ouderpand,
    Nagelaten gedichten, Uitgeverij Broekland, Katwijk 2025
    mei 13, 2025


  • 12 mei

    Apologie

    Toen ik rooms-katholiek werd,
    werd mijn haar, dat grijs begon te worden,
    opeens weer donkerblond.
    Mijn bloeddruk daalde,
    terwijl mijn jaarinkomen van die dag af fors bleef stijgen.
    Er blijven wel bezwaren,
    maar bij zoveel genade moet ik wel erkennen:
    de Kerk van Rome is de Ware Kerk.

    Gerard Reve

    Uit: Gerard Reve Verzameld Werk,
    Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/Antwerpen, 2001
    mei 12, 2025

Vorige pagina Volgende pagina

Designed with WordPress